Kalkamperweg

Het zal niet lang meer duren  en dan zullen graafmachines de reconstructie van de aan- en afvoerwegen van ons dorp onder handen nemen. De Oelenboom zal hier een belangrijke functie in gaan vervullen. De oprit naar de N34 zal verlegd worden. De Asserstraat zal wellicht een heel andere uitstraling krijgen. Maar het is niet de eerste keer dat in deze omgeving de bijl aan de wortels van veel herinneringen werd gezet. Want ook in 1984 werd er al 'gereconstrueerd'.

  

 

(2008-02) Martje Hogenesch laat ons weten dat er in het onderschrift bij bovenstaande krantenbericht een pertinente fout staat. Dit is niet Asserstraat 59 dat tegen de vlakte gaat, maar het is Kalkamperweg 2: "Dat huis was het oude tolhuis en stond bijna met de voorgevel op de Asserstraat. Zoals de foto is genomen zou het huis ertegenover van de familie Moek moeten zijn, maar die zou vanuit deze positie dan links moeten staan. Het is echt Kalkamperweg 2, waar voorheen nog de familie H.J. Braam woonde. Het huis ertegenover werd destijds bewoond door familie W. Schiphouwer. Daar woont nu nog de vrouw van -de vorig jaar overleden- Bert Hovinga 

De komst van de Oelenboom en de daarmee gepaard gaande 'vernieling' ehhh reconstructievan de Kalkamperweg zette Fien Dokter aan tot het maken van dit gedicht: 

 

Nostalgie

Kalkamperweg, o mooie laan
Jij bent nu helemaal van de baan.
In mijn jeugd voelde ik mij bij jou geborgen.
Ik kende daar in ’t geheel geen zorgen,
Maar jij moest wijken voor het verkeer
En dat doet in mijn hart toch zeer.
Met het verdwijnen van sloot en heg
Vielen veel jeugdherinneringen weg.
Huizen die het oorlogsgeweld hebben overleefd
Werden zo maar weggeveegd.
Ik kon er spelen waar ik wilde
Zonder dat er ooit een claxon gilde.
Het enige wat wij er zagen
Was een boer met paard en wagen,
Bakker, melkboer, kruidenier,
Verder zag je weinig mensen hier.
In gedachten hoor ik nog vaak d’accordeon
Bij het zinken van de avondzon.
Wij kwamen dan in grote schaar
En zongen hierbij met elkaar.
Ook zie ik nog die grote appelboom
Met de zoete winterkroon.
Kalkamperweg o’ mooi laan
Voorgoed is het met jou gedaan.
Machines werden ingezet
En in een ommezien werd alles plat gelegd.
Dit deed toch wel een beetje zeer
Want al jouw moois komt nimmer weer,
Maar één ding doet mij nog steeds deugd;
Ik had aan jou een fijne jeugd.
Kalkamperweg o’ mooie laan
30 november is het met jou voorgoed gedaan.
Na veel vergaderen, passen en meten
Zul je nu Oeleboom gaan heten.
Veel mensen hebben hun best gedaan
En maakten van jou een autobaan.
Het zal alles wel zo moeten zijn,
Maar in mijn hart is toch de pijn
Kalkamperweg wat was je mooi
Met al je groen en bomen tooi.

Fien Dokter 
De Schakel, 21 november 1984 

 

Voor op- en aanmerkingen of voor uw verhaal of herinnering ten aanzien van deze locatie doet u een e-mail in de brievenbus van
"Het collectieve geheugen":