Noordes - 3
Korenmolen 'Hazewind'

De geschiedenis van de molen is in 1996 handzaam beschreven in "De Hazewind, de molen van Gieten", een boekje van de hand van H.J. Versfelt en H.Wilms. De gegevens heb ik dan ook vooral uit deze publicatie. Wie meer wil weten over de molen moet dit boekje zeker gaan lezen.

Aan het begin van de 19e eeuw konden de boeren hun koren niet in Gieten laten malen. Ze moesten er mee naar Eext, Gasselte of Annerveen. Twee timmerlieden uit Oosterhesselen, die veel restauratiewerkzaamheden aan de Gieter kerk hadden verricht, kwamen in 1805 met het plan om een korenmolen te bouwen. Er waren heel wat voorstanders, maar er waren ook onverwacht veel bezwaarschriften.

Gieterveners meenden dat ze net zo goed naar Annerveen of Gasselte konden gaan. En ook de inwoners van Bonnen zeiden dat ze eigenlijk net zo lief naar Gasselte gingen, omdat de weg daar naar toe doorgaans veel beter is. En natuurlijk hadden de heren Braams, Hiddingh en Grevelink, eigenaren van respectievelijk de molens van Eext, Gasselte en Annerveen, grote bezwaren. Het plan werd dan ook door het bestuur van het Landschap Drente voorlopig in de ijskast gezet.

In 1832 kwam er een nieuw initiatief, waar nu blijkbaar geen weerstand meer tegen bestond. Dit keer was het initiatief afkomstig van Bernier Lucas Homan. Aanvankelijk wilde hij de molen in Bonnen bouwen, maar hij bedacht zich: hij wilde de molen liever achter zijn huis in het centrum van Gieten bouwen.

Het gemeentebestuur had geen bezwaar tegen deze plaats daar "de molen 22 Ellen van den publieke weg verwijderd is, zodat de daarstelling van het trafiek in genen deele voor de publieke passage . hinderlijk, nadelig of gevaarlijk is" Welk gevaar lag dan op de loer? Een molen mocht niet te dicht bij de straat gebouwd worden, omdat anders de paarden zich 'lam' konden schrikken en ook vanwege het gevaar van het wegslingeren van de windborden van de molen.

Zoals we ook al constateerden bij de bouw van het gemeentehuis in 1896, kon er in vroeger tijden rap worden gebouwd. Werd het plan tot de bouw in 1832 bedacht, al in 1833 kon de molen al in gebruik worden genomen.

Aanvankelijk lag de toegangsweg naar de molen tussen het huis van Homan en Hotel Braams in . Maar het geratel van de boerenkarren met koren om een uur of vijf in de morgen, vlak langs hun huis vond men vervelend. Daarom werd het toegangspad omgelegd via de Eexterweg.

Tot 1947 bleef de molen in eigendom van de familie Homan. In dat jaar werd de molen voor 4000 Pietermannen verkocht aan de familie Greving. Greving was in die tijd molenaar, of 'Mulder' zoals een molenaar ook wel werd genoemd.

Ooit is een molenaarsknecht, Pieter de Vries, van de zwichtstelling gevallen. Een val dus van ongeveer tien meter. Hij overleefde de val, zonder daar noemenswaardig letsel aan over te houden. Hij kon het dan ook navertellen, wat hij blijkbaar ook met verve deed. Uit zijn mond werd het volgende opgetekend:

'Ik snakte een paor keer naor aodum en dacht, ik gao dood, vervolgens snakte ik nog een paor keer naor aodum um te ontekken da'k nog leefde'

Wie een keer in de gelegenheid is om de molen te bezoeken, die moet die kans zeker niet voorbij laten gaan. Gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen: in Gieten was het op de zolder van de molen niet anders. Je voelt de nabijheid van de geschiedenis vanwege de graffity. Vele bezoekers hebben hun namen en de datum in en op de balken geschreven.

Na een restauratie in 1964 kreeg pas in 1965 de molen "De Hazewind" als naam. De naam was gekozen uit een hele reeks inzendingen, die na een oproep in Het Nieuwsblad van het Noorden in grote getale binnenkwamen. Andere suggesties waren onder meer: d'Olle Wiev'n , Mulders Lust, Liefst altijd draaien, en Hard Gezwoegd.

Nieuwe tijden, nieuwe problemen. Na de aanleg van de nieuwbouw op de Noordes en Noordakkers kreeg de molen een probleem met het vangen van de wind. Niet zozeer door de huizen zelf, want om boven de huizen uit te steken was de molen immers op een ongeveer tien meter hoge onderbouw gezet. Het probleem w erd gevormd door de keuze van de beplanting. Voor het overgrote deel werd gekozen voor eiken en linden. Bomen die hoogten bereiken van 25-30 meter. Daardoor kan de molen niet meer optimaal draaien, hetgeen funest is voor de conditie van de molen. De grote bomen zouden dus eigenlijk gekapt moeten worden.

Maar hola! De molen heeft geen economische functie meer. En de bewoners van de Molenstraat en omgeving, vereend in het comité Red de bomen rond de molen vinden de bomen in hun buurt veel te mooi om te kappen. Ziehier in een notendop de kwestie die een aantal bewoners van het dorp lijnrecht tegenover elkaar stellen. Inmiddels heb ik begrepen dat er een compromis is behaald: gedeeltelijke kap en periodiek knotten van bomen. Hoe zag de Molenstraat er ongeveer veertig jaar geleden ook al weer uit?

(2008-05) Deze dames laten hun hond uit bij de molen. De foto zou van 1962 zijn, zo  wewrd mij gezegd. Op de een of andere manier twijfel ik daaraan..

De molen is is veel gebruikt in diverse publicaties. Zo ook op deze. Het oude wapen van de gemeente Gieten staat bovenaan. Inderdaad: de Hazewind

Voor op- en aanmerkingen of voor uw verhaal of herinnering ten aanzien van deze locatie doet u een e-mail in de brievenbus van "Het collectieve geheugen":